Ligfietsen |
|
Over mijn ligfietsen lees je hieronder, de rest van de wereld vind je hier |
|
En het kwam in 1987 toen ik een M5-frame kocht bij Bram Moens. Dat werd mijn eerste ligfiets en ik heb er heel wat jaren op rondgereden. De wedstrijden van de NVHPV waren toen de beste mogelijkheid om andere ligfietsers te ontmoeten, daar deed ik dus vaak aan mee. Nu zijn er ook toertochten en andere
evenementen als Cycle Vision.
Sprintwedstrijd in Almere, 1989. |
|
In 1995 ben ik overgestapt op een Challenge Hurricane.
Laag en lekker.
Een heerlijk fietsje, ik gebruik het vaak om te forensen (23 km). Het is een snelle fiets die heel direct stuurt en fijn schakelt met de 3x7 versnellingsnaaf/derailleur. In een tas op de bagagedrager passen mijn kantoorkleren, gereedschap, boterhammen, enz. Met de bekende banaantassen kun je prima kamperen met deze fiets.
In de heuvels van Wales beklom ik met weinig moeite (en met weinig
bepakking, eerlijk is eerlijk) hellingen van 20 en 25% op 28 tandjes.
Met bepakking (eenpersoons kampeeruitrusting) in Kent kwam ik een
18,5% op met 24 tandjes. Wel even schrikken, zo steil was dat.
Naar beneden was erg leuk. |
![]()
Leuk, maar ik lig liever.
|
|
![]() | ||||
|
En het kan nog beter. Wat dacht je, die ongelooflijk koele kikker op de foto ben ik! Mijn knalgele Quest (van Velomobiel.nl) is iets lichter dan de Alleweder, veel sneller en ik vind hem een stuk comfortabeler. Inmiddels is de Quest rood gespoten, kijk hier als je wilt weten wat en hoe. |
klik voor een vergroting |
Op de fotopagina's van de Ligfietsplaza vind je verslagen van anderen en een bezoekje aan de fotosite van André Vrielink is ook altijd fijn. Een verslag uit 2001 staat bij Velomobiel.nl
Het is grappig te zien hoe het accent verschuift van metalen naar kunststof stroomlijners en hoe in 2004 de verlichting tussen de fietsen onderling begint te verschillen. (januari 2005)
De remhendels van mijn Magura's zijn af te stellen! Nooit geweten, maar het kan wel. Dat scheelt een heleboel gepruts, want tot nu
toe moest ik de blokjes halverwege hun levensduur een stukje naar binnen zetten en dat is niet het leukste karweitje.
Met imbussleutel 2 of 3 (een van die kleintjes die altijd overblijven) kan je het staafje dat tegen de remcilinder drukt ongeveer 5
mm afstellen.
De fiets heet Gravel Luge. Wat dat betekent weet ik niet. Ook de fiets geeft op de foto niet al zijn geheimen prijs, zo is
bijvoorbeeld niet te zien hoe hij wordt aangedreven of bestuurd. Mocht iemand meer weten, dan ontvang ik graag een berichtje. Klik hier voor het artikel.
En er kwam een reactie, van Brechtje Daams die Matthi van Laarhoven herkende als een van haar studenten. Ze kende de gravel luge niet maar kon me wel verder op weg helpen.
Matthi legde uit dat het ..... helemaal geen ligfiets is.
De luge stamt af van het rodelen,
daarbij gaat het erom met een sleetje zo snel mogelijk een helling af te gaan. Als er geen sneeuw is kan je daarvoor een klein karretje gebruiken, vergelijkbaar met een schaatsplank. Je ligt
plat op je rug en besturen gaat door je gewicht te verplaatsen. Het is in de VS en vooral in Californië populair geworden. De Gravel Luge is de offroad-variant van deze sport. In de VS is
er een officiële sportbond voor, bezoek hun website als je er meer over wilt weten.
| Ook met de Alleweder kun je fijn kamperen. |
|
|
Alles past er in zonder persen ... |
|
En zo is het natuurlijk helemaal prachtig. |
![]() foto Martin Visser (Paastreffen 2002) |